Uittreksel uit het voorwoord bij de publicatie van zijn bibliografie door René Turkry,
kunstcriticus Aica
(Aica = Association Internationale des Critiques d'Art)
…voor Wim Graste is de vrouw even mooi als fascinerend. Bij uitstek is hij de schilder en tekenaar van de vrouw. Deze kunstschilder komt bepaald heel gunstig uit de verf, als portretschilder en inventieve vertolker van figuren. Hij benadert de vrouw op een open, evenwichtige, volwassen, serene en soms ook raadselachtige wijze. Bovenal echter op een artistieke manier.Hij heeft een open oog voor brandende vragen en grote problemen van onze tijd. Gevoelens van malaise vermag hij passend gestalte te geven. Hartverheffend is de eerbied die hij in een chaotische tijd blijft koesteren voor de onverwoestbare waarden, terwijl hij onze fragiele situatie bemijmert. Zulke thema’s vertolkend, ontwikkelt hij een beeld van de mens waarin de geest innig is betrokken.
Is het werk van Wim Graste een typische kunst van en voor onze tijd, dan bindt de maker ervan zich helemaal niet aan de snel zich opvolgende hedendaagse opvolgende strekkingen en modes. Het overdenken van onze levenssituatie is voor hem primordiaal. Zijn wakkere en ontvankelijke geest bepaalt meteen ook de exploratiemogelijkheden van de technische realisatie.Zijn ingenieuze composities zijn de veruitwending van de ontwikkelingsgraad van zijn moreel en geestelijk bewustzijn. Zijn kunst houdt een permanent zich renoveren in, een gestadig groeien, een blijvend leren. Wat Wim Graste heeft samengeschilderd, is een bloemlezing van plastische kunde, geboren uit zijn natuurlijk en steeds verder geschoold talent, uit zijn verbluffende ambachtelijke vaardigheid, zijn reflectievermogen, uit zijn nooit aflatende toewijding, uit zijn al bij al, sensibele ziel.
Hij kan er zich op beroemen tot de vooraanstaande Vlaamse kunstschilders te mogen worden gerekend…….
Uittreksel uit de inleiding bij de publicatie van zijn bibliografie door L.Theo van Looy, Ere-directeur van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen.
… Wim Graste gaat zijn belangrijkste opleiding krijgen in de Koninklijke Academie te Antwerpen als schilder en tekenaar, maar zal tegelijker tijd in de lessen van Frans Claessens, de beeldhouwer, deze zeer zware en gecompliceerde kunst van het reliëf en de ruimtelijkheid beoefenen.
Waar deze kunstenaar dan ook, met de natuur als steun en voorbeeld, niet fotografisch, maar technisch interpreteert, vooral de menselijke figuur aanvat, kan het niemand ontgaan dat hij zijn werkwijze weet te adapteren aan het onderwerp. Een zeer mooi naakt pastel, vlot en gevoelig.
Stevige stillevens kordaat geconstrueerd in harmonisch geschikte kleurvakken. Documentaire aquarellen die tegelijk de sfeer en de authenticiteit waarborgen. Graste is daarbij een portrettist die, op grond van zijn algemene instelling, bijzonder waarde blijft hechten aan de fysieke gelijkenis, zonder daarbij de duidelijk leesbare karakterkenmerken te verwaarlozen. Hij tekent ze maar weet ook bij het schilderen de vorm te bewaren. Wim Graste is een zoeker, iemand die
permanent de tijdelijke resultaten en successen kritisch probeert te ontleden en, door een aangeboren voor technische perfectie, voortdurend zichzelf poogt te vernieuwen. Wim Graste is een doordrijver, een man die niet afhoudt tot dat hij een vooropgesteld heeft bereikt Zijn doel was minsten tweeërlei: eerste doorbreken als kunstenaar, maar daarnaast ook, zijn kunde en ervaring doorgeven aan nieuwe geslachten, en daarin heeft hij zijn sporen zeker verdient gezien zijn resultaten in het kunstonderwijs. ……
